Queensland

En we zijn aangekomen in het noordoosten van Australië. De staat Queensland met als hoofdstad Brisbane, wordt gekenmerkt door de tropische regenwouden, de prachtige stranden, het beste van het great barrier reef..

Week4 – Far north of Cairns

Na we in week 3 aangekomen waren te Cairns en dus de oversteek gemaakt hadden van Northern Territory
naar Queensland via onze route door het niets. Zijn we in week 4 far north gegaan van Cairns.
Een stukje 4×4 track, weg van het overcrowded en touristische stukje en richting de regenwouden prachtige stranden, op naar Cape Tribulation en Cook Town.

Voor ons vertrek hadden we dan toch eerst wat genoten van nog eens in een
echte stad te zijn en enkele administratieve zaken geregeld. We hebben een papier gemaakt waarop we onze auto te koop gezet hebben en ik heb een papier gemaakt om reizigers te zoeken die mij een lift in zuidelijke richting kunnen geven, dus op naar Sydney. In Australië wordt er veel gebruik gemaakt van deze notice borden waarop reizigers verschillende zaken te koop stellen of medereizigers zoeken.

Dus wij mee in de verkoop gestapt en zoveel mogelijk reclame beginnen
maken. De 4×4 hadden we na onze trip van enkele dagen richting Cook Town en Cape Trib toch niet meer nodig. De wegen langs de oostkust en door het midden van australië zijn goed met een gewone 2wheel drive te doen.

Vrijdag zijn we dan vertrokken richting Cook Town. En hebben Alice Beach bezocht, mooie stranden alom.

We hebben nog een dierentuin bezocht waar ik dan ook eens een koala heb knn vasthouden… tegek lui beesje..

Daarna zijn we doorgegaan en hebben we onze 4×4 op de overzet boot bij Gate Tribulation gezet.

Deze bracht ons dan het regenwoud gebied in. We hebben dan door één van de mooiste routes van Australië gereden en dat was het ook werkelijk! Wederom niet op foto vast te leggen vandaar maar een sfeer beeldje

We hebben dan gereden tot het donker begon te worden en ons gewaagd aan een nachtwandeling, aangezien we gehoord hadden dat je dan meer dieren kunt horen, en zelfs zien. Dus wij met onze pitslamp een wandeling begonnen. Veel dieren hebben we niet gezien nog gehoord, maar het was in iedergeval wel eens de moeite. We zagen wel plots lichtjes tussen de bomen, dat nog al vreemd overkwam, dachten dat het de lichten waren van auto’s op de baan in de verte, maar aangezien de lichtjes korterbij kwamen en ook op en
neer bewogen zijn we tot de vaststelling gekomen dat het een soort vuurvliegjes waren… best wel grappig om zo een lichtje voorbij te zien vliegen…

We hebben dan overnacht op een camping in het daintree rainforest en zijn smorgens een wandeling door het regenwoud gaan maken. Hierna zijn we begonnen aan het stukje 4×4 dat we moesten afleggen om tot Cooktown te geraken. Dit is zonder enige problemen verlopen en we zijn onderweg nog bij een prachtige waterval gestopt.

Na een kort stukje terug over de gewone weg gereden te hebben zijn we bij de bekende Lions Head pub terecht gekomen, dit is een oude pub waar de meeste wel een stop houden na de 4×4 route afgelegd te hebben. En waar de reizigers allen een souvenier achterlaten. best wel grappig om te kijken wat er allemaal ophing en op de muren was geschreven.

Hier hadden we dan ook onze overnachting geboekt en hadden we 2 duitse meisjes en een hollander leren kennen die daar aan het werk waren. Zij vertelde ons dat ze het altijd wel interessant vonden om reizigers op deze route te zien passeren. Is namelijk een stuk dat niet iedereen doet. En het is een enorm mooie route. Toby heeft dat dus mooi uitgedoktert.

We hebben die avond dan wat zitten quiz spelen. En smorgens zijn de 2 duitse meisjes met ons mee gereist tot Cook Town. Onderweg nog de Black mountains gezien en in Cooktown een vuurtoren bezocht na een helse klim in de hitte.

 Maar het uitzicht bovenop de berg was toch zeker de moeite van de klim waart. We hebben dan nog wat cultuur opgesnoven
in het dorpje (voor zover je cultuur in australië cultuur kunt noemen) en zijn dan begonnen aan de terug weg richting Cairns.

Onderweg nog even gestopt bij een verlaten strand waar je gratis kon camperen. (tip van onze duitse meisjes)

en naar een waterval gegaan via een zeeer moeilijk en uitdagend stukje 4×4. (ook een tip van onze duitse meisjes)

de waterval stond niet aangeduid dus we moesten volledig vertrouwen op de uitleg van onze duitsers, na enige twijfel hadden hadden ze ons dan blijkbaar toch de juiste uitleg gegeven

Ook op de terug route hadden we enorm mooie landschappen tegengekomen die niet op foto vast te leggen waren… Ik ga er dan ook geen foto bij zetten want je moest er gewoon gestaan hebben anders zegt het niets…

We hebben dan overnacht op de Mount Caribine camping.

S’morgens had de vriendelijke uitbater van de camping en zijn vrouw (Robert & Jenifer) ons dan uitleg gegeven over de omgeving.
OVer gesteente, over de geschiedenis, over het regenwoud, de planten, de vruchten de dieren… enfein het was echt wel interessant wat hij ons allemaal vertelt heeft over de omgeving van de camping (gelegen in het regenwoud).

En we hebben een wandeling gemaakt naar ook weer een zeer mooi
uitzichtspunt.. Onderweg dan nog het nest (kot in de grond) van een muisspin tegengekomen. Een spin die zoals de naam al aanduid zich voed met muizen en vogels. Niet van de kleinste dus.. we hebben ze niet gezien maar ze zou harig zijn en enorm snel.. dus al zou je ze zien lopen dan nog zou je eerder denken dat er net een muis voorbij gelopen kwam…

Na de middag zijn we dan vertrokken richting Port Douglas, de stad van de glitter en glamour. Waar de rijkere touristen hun tijd vertoeven. Het was die dag ook Melbourn Coup en dan hebben de aussi’s de gewoonte om massaal op de paarden race te gaan stemmen en gokken… was dus wel grappig om dit eens mee te maken en te zien hoe de mensen hier in op gingen en hoe het overal feest en remoer was.

In Port Douglas was er dan een meisje naar onze auto komen kijken die één van onze advertenties had zien hangen. Onze reclame werkte dus. Maar of het ook een koopster ging worden hadden we wel niet gedacht.. ze ging ons iets laten weten

Zondag zijn we dan terug in Cairns gearriveerd en maandag was ik begonnen aan mijn duik cursus. Had mij ingeschreven voor mijn PADI te halen. 5 dagen duiken waarvan 2 dagen theorie en examen afleggen. Maar in de namiddag heb ik dan een ongelukje gehad waarbij ik moest uitwijken voor iemand en met mijn hoofd op een rand terecht ben gekomen. Gevolg een redelijke snap in de kin, stukje tand kwijt, en een snap in de schouders. Bloeide redelijk hard dus ben ik maar moeten stoppen met de cursus en hebben ze mij naar de dokter gebracht.. Gelukkig viel het al bij al goed mee en heb ik mijn cursus naar de volgende week maandag kunnen verzetten.

De dag erna dan smorgens maar naar de tandarts gegaan en de tand laten maken. Lang leven mijn reisverzekering die de kosten zullen terugbetalen. S’avonds Jasmine en Toby dan gaan afhalen, zij waren terug van hun snorkel avondtuur. En dan zijn we weer eens gaan BBQ aan het strand van Cairns.

Nu dus op naar de week waar ik wel mijn duik cursus (PADI) zal kunnen bekomen..

Week5 – Rainforest en PADI duikcursus

Nadat Jasmine, Toby en ik met de trein naar het regenwoud waren gegaan,

waar we van mooie uitzichten, wandelingen en watervallen genoten hadden.

En afgesloten hebben met een retour via de skyrail (kabellift die over het regenwoud gaat)

en een centrum om wat aboriginal cultuur op te snuiven.

s’avonds nog 2 kopers voor onze 4×4 over de vloer gehad, die we natuurlijk tegen elkaar hebben laten
opbieden.

De volgende dag was de auto dan verkocht aan 5500 dollar. We zijn dus volledig uit de kosten
aankoop + alle kosten die we aan de auto hadden gemaakt.

De auto is nu verkocht dus tijd om iedereen de spullen in te pakken en te beginnen aan het stuk waar we ieder onze eigen weg zullen gaan. Jasmine en Kim hebben de greyhound bus geboekt en gaan hun reis dus op die manier verder zetten. Toby heeft opnieuw een auto gekocht (deze keer geen 4×4) en gaat eerst 2 weken zeilen met mensen die nog crew zochten om de kosten van de zeilcruise
te delen. En ik begon dan aan mijn weekje duikcursus om mijn PADI te halen. Erna zou ik dan proberen van stad tot stad met andere reizigers mee te rijden en bij te leggen in de benzine kosten.

Ik ben dan begonnen met de 2dagen theorie + duik oefeningen in het zwembad opnieuw af te leggen.

Dit is vrij vlot gegaan en theorie examen was zeer goed te doen. S’avonds ben ik dan samen met andere cursisten naar de reaf teach gegaan om eens we op zee waren ook echt te weten wat we onderwater zagen. Uitleg over de verschillende
vissen die we zouden zien, koraal… Weer wat bijgeleerd . Vissen die door hun anus ademen… gekke beesjes soms

Daarna volgde er 3 dagen duiken, waarbij we in totaal 8 duiken hadden. Het was een zware tocht tot aan het
great barrier reef en zeeziek was dus het gevolg,

maar het was toch weer zalig, om eens in het water
opnieuw verrast te worden door de rust van het onderwater wereldje. Deze foto’s heb ik helaas nog niet digitaal…

We hebben memo gezien duh, papegaai vissen die van het koraal zaten te eten, lion fish die giftig zijn dus beter gerust laten,
haaien die onder ons door kwamen gezwommen, trigger fish, … We hebben dan ook 1 avond een nachtduik mogen doen,
waar we dan onderwater waren met als enigste verlichting, de volle maan en onze eigen verlichting. Was best wel een apart sfeertje,
zeker als je ervoor eerst een hele uitleg krijgt over welke nieuwe vissen er snachts wakker worden, en die zijn meestal een stukje groter
dan die van overdag.

Dus gepakt en gezakt met een nieuw certificaat van PADI zijn we terug gekeerd naar Cairns. We hebben dan allemaal samen uitgebreid gegeten
en een stapje gemaakt in Cairns. Zaterdag ben ik dan gaan beach volleybal spelen met iemand die ik op de duikcursus had leren kennen
en nog enkele Aboriginals. Er heeft dan s’avonds ook iemand gebelt op reactie van mijn zoekertjes dat ik een lift zocht.
Donna was iemand die door Australie aan het reizen was om op festivals te werken als decorator.
Dus verzorging van verlichting…  waar ik samen mee richting Airlie beach kon gaan. (white sunday islands)

Dit was ideaal en ben dus samen met haar op pad in de volgende week.

Week 6 – Onderweg Cairns -> Fraser Islands

Nadat ik de dag ervoor nog even beachvolley had gespeeld met iemand van de duikcursus en enkele aboriginals, en een laatste avond duikje genomen had aan de lagoon van Cairns,

ben ik die morgen gaan kennis maken met Donna. Donna had mij gebeld als reactie op mijn zoekertje dat ik reizigers zocht die mij in de richting van Airlie beach, fraser Islands, Brisbane,.. konden brengen. Ben immers sinds mijn duikcursus alleen aan het verder reizen. (Dus liften zoeken is mijn nieuwe manier van reizen.)

Ze was mij komen oppikken bij de dokter omdat ik met een geblokeerd oor zat vanwege het duiken en wou toch zeker zijn dat het niets erg was. (blijkbaar een microbe opgelopen aan het vlies maar met wat oordruppels was het opgelost. Niets ernstig dus.)  

We zijn dan een koffie gaan drinken, wat kennis gemaakt en wat gedachten uitgewisselt over hoe en tot waar de lift zou gaan. Ze wou mij tot Airlie Beach brengen en onderweg konden we dan enkele interessante stops maken. We konden de Van gebruiken om te overnachten dus hoefde we ook geen camping of hostel te betalen. Kwam dus goed uit.

We zijn dan tegen 10.30 vertrokken richting Airlie. Rond 12u zijn we op mission beach gestopt, dit is 1 van de vele mooie stranden langs de Oostkust. We hebben daar een duikje en iets gegeten en dan weer doorgereden tot we townsville bereikte. Dit was na een 350km. We hebben de van dan aan de zee geparkeerd en een potje gekookt onder een open sterrenhemel.

S’morgens zijn we na overweging of ik in townsville de ferrie op zou gaan om Magnetic Island te zien, toch maar verder door gereden richting Airlie Beach (Whitesunday Islands). Dit omdat ik nu een lift gevonden had die mij tot daar kon brengen en dat ik wat wou besparen om de cruise op de Whitesunday Islands te kunnen betalen.

Tegen de middag waren we dus 620km verwijderd van Cairns en aangekomen te Airlie Beach. Hier splitste onze wegen en ben ik enkele kantoren binnengestapt om een tocht doorheen de Whitesunday Islands te boeken. Jeugdherberg vastgelegd en mijn papieren alvast opgehangen om opnieuw een lift te zoeken verder in zuidelijke richting langs de oostkust.

S’avonds ben ik dan Jos van de duikcursus tegengekomen. Blijkbaar heeft hij ook al een hele rit afgelegd. Hij had in Cairns de trein genomen.

Maar goed we zijn samen iets gaan drinken in de lokale pub waar een optreden bezig was,

en ze een krabben race aan het houden waren (gokken op een krab die ze een gekke schelp op de rug plaatsen en een nummer opschrijven waar je dan op kan gokken).

De dag erna zijn we een trektocht gaan doen op Mount Rooper. Jos had zijn tocht met de boot doorheen de Whitesunday Islands ook pas de dag erna, dus hadden beiden wat tijd vrij. Ik had iets gelezen over een mooi uitzichts punt op mount rooper. Je kon daar over de whitesunday Islands (deze zijn aan Airlie Beach gelegen) kijken.

En idd na een fikse wandeling, waar we enkele grote hagendissen tegen de bomen zagen kruipen,

zijn we aan het uitzichtpunt geraakt, en het was de wandeling waart. Zo konden we toch al eens kijken waar we onze volgende dag zouden doorbrengen.

In de namiddag hebben Jos en ik dan wat aan de lagoon van Airlie Beach gelegen.

En s’avonds kwam ik rara Kim en Jasmine tegen. De Greyhound bus had hun dus toch ook al tot hier gekregen. Ben dan nog even met hun iets gaan drinken en vroeg gaan slapen om de dag erna fit te zijn voor de tocht met de boot doorheen de Whitesunday Islands.

Op de boot was het zalig genieten, de zon straalde en het uitzicht over de eilanden was adembenement.

We zijn dan ergens gestopt om te gaan duiken en zijn op enkele eilanden gestopt om wat van de enorm mooie kust te genieten, het glashelder water, … idd de whitesunday islands zijn zo mooi als je ze op de folders kan zien.

Weer op het vaste land van Airlie beach had ik nog steeds geen reacties van reizigers die mij een lift konden geven. Dus toch nog maar eens de verschillende message boards afgegaan en wat mensen opgebeld om te zien of ze mij een lift konden geven. Gelukkig ben ik toen bij een frans koppel terecht gekomen dat een tijdje in Airlie Beach hadden gewerkt. Zij als kuisvrouw, hij als duikinstructeur.

Ze zouden de dag erna kunnen vertrekken als ze de baas konden zien die hun betaling nog moest regelen. Dus toch nog wat verder gezocht omdat deze lift nog niet zeker was. Niemand anders meer gevonden, maar de volgende morgend belde ze mij op dat ze gingen vertrekken en dat als ik een lift wou, ik wel mee kon tot de Fraser Islands (886km verder)..

Dus rugzak pakken uitchecken in de jeugdherberg en op naar het volgende avondtuur.

Ook zij (Paul en Melanie) hadden weer een Van en een extra tent, dus gratis camperen was ook nu weer een optie. En dat bespaart toch al heel wat centen.

De eerste avond hebben we dan de Van aan een gratis camping aan de kust geparkeerd, en hebben we een potje gekookt en onze pillamp genomen om de kuststrook te doorlopen opzoek naar schilpadden die hier blijkbaar s’nachts hun eieren komen leggen rond deze periode.

Na een uur wandelen en met de lichten schijnen over het weggetrokken zeewater, zagen we nog geen schilpadden maar er stond wel iets anders te wachten wat we niet hadden zien aankomen. Zowel lings als rechts van ons begon het in de verte enorm zwaar te onweren.

Denk dat ik nog nooit zoveel bliksem in een half uur tijd gezien heb. Het strand was letterlijk de hele tijd verlicht, we hebben onze lichten uiteindelijk gewoon uitgedaan omdat het niet meer nodig was.

Maar omdat het steeds dichter en dichter bij ons kwam en het verdacht wind en regen stil bleef. Je hoorde de vogels wat onrustig bezig… maar in feite had je het gevoel dat het een prachtige avond was, met een open sterrenhemel boven ons. We kregen dus het gevoel in het oog van een orkaan terecht te zijn gekomen.

Wijselijk zijn we dus dekking gaan zoeken. Gek genoeg is de storm ons niet gepasseerd en is het wind en regen stil gebleven terwijl je nog steeds een verlichte tent had van de bliksem die zich in de verte begaf.

Goed voor ons dus

De dag erna zijn we s’morgens dan gaan vissen in zee. En tegen 10u verder vertrokken richting Rockhampton.

In Rockhampton hebben we dan nog eens wat aboriginal cultuur opgenomen. Tegen de avond waren we dan aan Town1770 aangekomen. Dit is een rustig kust stadje waar de eerste surfgelegenheden zich aanbieden, en mooi als het uitkomt heeft Paul en Melanie ook een eigen surfboard, dus deze moesten we de volgende dag ook al niet gaan huren.

De eerste surfgelegenheden, dit betekent een wildere zee, en dus geen gevaarlijke kwallen nog zeekrokodillen meer, maar wel haaien en gevaarlijke onderstromingen lang leven Australie

De dag erna dus vroeg op en op naar het strand! Paul is dan gaan onderwater vissen met een soort onderwater kruisboog (engelse benaming spear fishing)

nog nooit van dit bestaan gehoord maar goed het blijkt te werken want nadat ik terug was van mijn eerste oefeningen op het surfboard. En het genieten van een mooie zonsondergang.

Had Paul dan toch vis gevangen, en hadden we dus ineens ons gratis avond eten . Alles draait tijdens het rondreizen op besparen om zo min mogelijk te moeten inboeten aan de mooie ervaringen die vaak toch wel wat geld kosten. Dus gratis vis = feest

De dag erna heb ik het spear fishing dan ook eens kunnen uitproberen en zijn we naar een ander mooi strand gereden. Waar we wat hebben zitten nachtvissen in ons met trots gemaakt zandkasteel

We waren met kleine visjes op grote visjes aan het vissen. Dus 1 keer hadden we beet maar was de lijn gebroken, een andere keer hadden we beet maar hadden we een sting ray gevangen. En daar wisten we helaas niet hoe we die konden bereiden. (heeft namelijk een dodelijke angel op de rug, onze australische krokodile hunter is hiermee om het leven gekomen weet ge wel . Aangezien we geen visnet hadden, dus toch maar even de lijn overknippen en het beestje laten gaan…)

We hebben dan een kampvuur gemaakt en hebben een nachtje onder de open sterrenhemel doorgebracht op het strand.

S’morgens zijn we dan weer vertrokken richting onze laatste stop alvorens Fraser Island te bereiken.

Volgende week dus het nieuws over het grootste zandeiland van Australie (Fraser Island)…

Week 7 – Fraser Islands

Voor we aankwamen in Hervey Bay hadden we nog een stop gemaakt in Bundaberg dat bekend staat om
de rum van budaberg en de vele schilpadden die hier rond november aan de kust komen om hun eieren
te leggen. Dit zou de moeite zijn om te zien en aangezien we al enkele malen geprobeerd hadden om
ze op eigen houtje te spotten hadden Paul, Melanie en ik dan maar besloten om in Bundaberg eens met een
gids mee te gaan. S’avonds kwam je dan met een 100 tal mensen aan en werd je in groepen verdeeld naar rang van de inschrijving. We zaten in de 3de groep, dus dit betekent dan dat er 3 schilpadden het strand op moeten komen eer wij het strand op konden. De vorige avond was er maar 1 aan wal gekomen. Dus zekerheid hadden we niet. Ondertussen werden we dan bezig gehouden met enkele educatieve films over de schilpadden.

Na 3u wachten en vele mensen de moed te zien verliezen en terug keren naar huis, zijn we dan toch aan de beurt gekomen. En het was het wachten waard, een enorme schilpad was daar het strand op aan het komen! Had niet verwacht dat het om zulks grote exemplaren ging..

Hoe deze beesten met alle moeite van de wereld het strand op komen, een kot graven, de eieren erin droppen, en dan alles weer dichtgraven om dan met alle moeite en totaal uitgeput terug te keren naar de zee. Ik heb er zelf geen fotos van kunnen nemen omdat de batterij leeg was, maar hopelijk stuurt Paul, mij zijn fotos nog eens een keertje door…

Achteraf konden we de eiren dan verplaatsen naar een zelfgemaakt nest. Dit omdat de zee schilpad zijn eieren te kort aan de kust had gelegd en deze dus anders geen kans zouden maken.

De dag erna dan smorgens nog even gaan snorkelen in Elliot Heads, waarbij ik een zeeslang van 2m heb kunnen spotten. Best wel eng als je weet dat hun gif dodelijk is op enkele minuten. Maar gelukkig zijn het geen agressieve dieren. Dus zolang je uit hun buurt blijft (hun niet begint te porren..) is er geen probleem.

Daarna was het middag en tijd om afscheid te nemen van Paul en Melanie. Zij gingen Fraser Island bezoeken vanuit Rainbow beach en ik zou vanwege het ontbreken aan hostels mijn opstap maken vanuit Hervey Bay. Ze hebben mij dan afgezet op een splitsing waar de voorbijgangers richting Hervey Bay gingen en hebben ze even gewacht tot ik mijn lift had gevonden. Dit duurde gelukkig niet lang en had een vriendelijke aussi mij opgepikt die in de zelfde richting moest. De volgende 70km tot Hervey Bay waren dus geregeld.

Aangekomen in Hervey Bay verschoot ik van de grote van de stad. En blijkbaar was tevoet aan de hostel geraken een hele opdracht dus heeft een vriendelijke vrouw mij een lift gegeven tot aan mijn hostel. Blijkbaar hebben de australiers toch medelijden als ze je met je twee rugzakken zien het centrum in wandelen.

Aangekomen aan de hostel was het ondertussen avond en dus tijd om in te checken en te beginnen plannen voor de volgende dagen.

Donderdag (dag nadien) heb ik dan een shark museum bezocht van Vic Hislop.

Dit is iemand die onderzoek doet naar haaien maar op een nogal spectaculaire manier. Er is in het museum ook een White shark in een koelkast te bezichtigen best wel eng zie foto -> sorry voor de flash die op het glas reflecteerd.

Het museum probeert ook duidelijk te maken dat de regering heel wat ongevallen met haaien probeerd te verbergen voor de touristische sector niet te schaden. En dat haaien vanwege het tekort aan vis (door overtollig vissen) ook walvissen beginnen aan te vallen, en dit is niet de natuur volgens Vic.

Al bij al was het eens de moeite om een echte White shark te zien, maar de redeneringen van Vic waren soms wat teveel naar sensatie gericht… Wat het dan weer een beetje spijtig maakt.

Tegen de middag dan de boeking gemaakt voor een selfdrive op fraser Island. Je wordt dan met 9 in een 4×4 geplaatst zonder gids, en kies je zelf hoe en waar je op Fraser rondrijd. Ieder om beurt rijd dan zijn deel. Op fraser is het toegelaten om over het strand te rijden maar vanwege eb en vloed houd dit natuurlijk enkele belangrijke weetjes mee. Dus hebben we s’avonds met onze groep een grondige inleiding gehad over hoe en wat .

Vrijdag hebben we dan s’morgens onze 4×4 ingeladen, de nodige inkopen gedaan en zijn we naar de ferrie gereden die de overzet voorziet…

Aangekomen te Fraser zijn we dan begonnen met enkele mooie meren en zijn we al direct verwonderd door de schoonheid van het grote zandeiland!
Raar dat hier toch alle planten voorkomen terwijl er enkel zand te zien is en nergens grond. De reden is dat de grond zich wat dieper in het zand
begeeft.. en wat dieper is heel wat dieper. Dus tijdens heel ons verblijf hebben we het gevoel gehad in de duinen te zijn..
Snel werd duidelijk dat we op dit eiland niet de enigste waren en je zag dus vele 4×4′s passeren terwijl je het eiland doorkruiste.

Tegen de avond waren we dan op een camping aangekomen met 2 andere van de selfdrive wagens.
Dus met 11 tentjes een potje koken en het gezellig maken is weer net iets anders als zoals vorige week met zijn 3 op een strand liggen slapen zonder tentjes en met niemand in de buurt.

maar het was gezellig met muziek, lekker eten en veel plezier.

Ondanks het te kort aan slaap zijn we smorgens met enkele andere wat vroeger opgestaan om nog even het Lake Wabby te kunnen bezoeken. Dit was een uurtje wandelen door een enorme duin

om dan uiteindelijk aan het water te geraken.

maar zeg zelf het was zeker de moeite waard.

Als we dan terug waren zijn we terug bij de ander aangesloten en begonnen aan onze trip langs de oostkust van Fraser. Waarbij het strand gebruikt wordt als autostrade en vliegveld. Opgepast dus voor de vliegtuigjes die je in de achteruitkijk spiegel ziet aankomen en even plaatsmaken zodat ze kunnen landen. Best wel raar gevoel

Ook heb je enkele beken die uitkomen aan het strand en die het zand wegspoelen dus als je zelf niet aan het rijden waart en achterin zat.

was het soms hoofdpijn geblazen wanneer je tegen het dak werd gekatapulteerd. Zo hebben we dan doorgereden tot het Wreck of Maheno.
Dit is een passagiersschip dat in 1935 is gestrand op Fraser. De regering heeft dan besloten om het te laten waar het is en nu kunnen de toeristen dus nog enkele jaartjes (al begint de tijd te dringen voor degene die het nog willen zien) gebruik maken van dit mooi plaatje.

Hierna waren we doorgereden tot Indian Head, dit is het meest noordelijke punt tot waar je met de 4×4 mag komen. Daar kan je dan een clif beklimmen en zoeken achter de vele haaien, schildpadden en Ray’s die je beneden in de zee aantreft.

Als we dan doorstaken tot de chapange pools waren het de golven die een waterplasje inkwamen en zorgde voor de bubbels.

Toen het weer avond was zijn we terug gekeerd naar onze tenten en hebben we nog enkele mooie tussenstops gemaakt.
S’avonds nog even verschoten van de dingo’s die ons kwamen bezoeken. Bij alles wat je deed waren ze aanwezig, de afwas gaan doen in
zee was dus verschieten als je je omdraait in het donker en een dingo vlak bij hebt. Normaal doen ze niets, maar af en toe worden
mensen toch wel eens aangevallen door deze wilde honden. Dus aangenaam is anders.

Maar al bij al was het weer een geweldige avond geworden.
De laatste dag hebben we dan lake Mc kanzee bezocht met zijn kristal helder water. En hebben er onze groepsfoto gemaakt ter
herrinering van een geweldige groep en een geweldig verblijf op Fraser.

Morgen zal ik mij dus gaan begeven richting Noosa (sunshine coast) en Brisbane…

Week 8 – To Sunshine Coast en Brisbane

Na mijn verblijf op Fraser Islands, ben ik vertrokken richting Noosa. Noosa met de schitterende rivieren met de villa’s, de mooie wandelingen en stranden.

Aangekomen te Noosa viel het al direct op. Noosa is een mooie village om te vertroeven op de Sunshine coast. Ben dan ook een lookout over de stad gaan doen.

En ben ik door het natuurpark gaan wandelen, waar de inwoners van Noosa aan het joggen waren voor hun ochtend beweging alvorens te beginnen werken. Valt wel op dat Australie redelijk sportief is ingesteld (buiten de grote groep Alcohol drinkers ) Je had er prachtige stranden, cliffen, en boodschappen op het strand…

In noosa was ik dan ook Mike opnieuw tegengekomen, een nederlander die ik op Fraser Islands had leren kennen. S’avonds was het een pingpong tornooi in de hostel. Was uitermaten gezellig geworden . Weer veel nieuwe mensen leren kennen en veel gelachen, helaas niet de finale gehaald

De volgende dag, vroeg opgestaan om de stad wat te verkennen, en de mooie rivieren die doorheen Noosa lopen.

 

Tegen de middag had ik nog geen nieuwe lift gevonden om mij verder richting het zuiden te brengen.. dus had ik maar besloten om ook eens met de greyhound te gaan reizen. En zo had ik dan mijn busticket naar Brisbane dus geboekt. Voor ik op de bus stapte had ik Kim en Jasmine dan nog eens tegengekomen, zij gingen op een ranch gaan werken en hadden nu opnieuw een auto gekocht.

De greyhound was opzich wel ok, je leert er veel mensen kennen onderweg omdat je in een bus vol reizigers zit.. maar langs de andere kant je passeert zoveel mooie plaatsen waar je normaal met de auto zou stoppen en eens zou rondkijken terwijl je met deze bus er gewoon voorbij rijdt.. Is dus niet voor altijd te doen en waar is het avondtuur dan nog?

S’avonds dan in Brisbane city aangekomen. Dit is heel anders dan Cairns, hier zijn de eerste wolkenkrabbers te zien. En de hostel zit vol party people die niets anders komen doen in Australie dan feesten… beetje zonde om tot de andere kant van de wereld te reizen om overdag te slapen en s’nachts geld uit te geven aan dingen die je in Europa ook kan doen. Maar bon, moeten het ook eens gezien hebben. Wil er alleen niet te lang blijven

In Brisbane Mike van Fraser Islands nog eens tegengekomen. We zijn dan ook samen de stad gaan verkennen en zijn naar de Friday’s club gegaan, soort van australische “after work”, met binnen een DJ en buiten een terras dat uitkijkt op de prachtig verlichte brug die over de rivier in Brisbane loopt.

De volgende dag zijn Mike en ik dan gaan zwemmen in de City Beach,

en zijn we s’avonds eens naar de cinema geweest. De nieuwe film “Australia” gaan zien. Was eens leuk omdat er zoveel bekende beelden en situaties in terug kwamen die we hier in Australie gezien hebben. En zo kon ik nog wat ideen op doen van wat ik nog wilde zien.

Verder zijn de dagen daar in Brisbane typische steden dagen geworden, wat verder zitten zoeken naar een plan voor mijn trip, mss auto kopen, terug auto huren, werk zoeken? Verder papieren opgehangen voor een lift te zoeken verder richting Sydney.. Heb er s’avonds ook Candice leren kennen een tof meiske dat 45 min van Brisbane woonde. Kon ik een tijdje gaan logeren als ik wou.

De kerst steekt mij hier nog steeds de ogen uit… kerstbomen in 25 graden het vat me niet.

Ook heb ik in Brisbane de bus genomen naar een berg waar je over brisbane kon kijken.

Nadat ik alle auto’s had bekeken, alle kantoren voor werk had afgegaan, en men buikje vol had van Brisbane ben ik dan verder richting Surfers Paradise gegaan.. Maar weer met de bus aangezien ik nog geen auto/lift had gevonden.

Week 9 – Surfers Paradise en omgeving

In Surfers Paradise aangekomen, de rugzak op de rug, de kleinere rugzak op de buik en op zoek naar de hostel… Even foute richting gekozen waardoor de wandeling toch iets langer duurde… maar toch nog net voor sluitingstijd van de receptie aangekomen in de hostel. Op de kamer zaten 2 Kiwi’s (nieuw-zeelanders) Mike en Adam. Zij waren voor 3 maand in Australie en hun plan was.. 3 maand in Surfers Paradise blijven en veel feesten…

Puik plan . Idd de mentaliteit is ook hier niet anders… Dus Surfers Paradise kan ongeveer samengevat worden in 2 woorden “surfen” en ”party”, ook weer niet om te lang te blijven dus anders is het geld dadelijk op en wil nog het nodige kunnen zien in Australie . De hostel had gelukkig een aangename sfeer, maar bij het opstap gaan toch wat zaken meegemaakt waarvoor je in een groot stad moet zijn… Een voorbeeld uit de doos der verhalen… Ruit van de bus stuk gegooit door een auto die in onze tegen richting kwam aangereden… Gelukkig niemand gewond geraakt.. Buiten iemand wat glas in de arm door het afvegen van de losse stukjes.

De skyline aan de kust is er indrukwekkend.

Surfen was er ok, maar van het Paradise schiet door de drukte en de grote van de stad toch niet veel meer over.

Na een dagje rondlopen, een avondje stappen en wat surfen had ik het dus wel wat gezien en ben ik met Candice (van Brisbane) naar het grootste waterpretpark gegaan van Australie (wet n’wild).

Een 2 weken geleden had ik mijn vinger aan koraal gesneden, en dit is beginnen ontsteken.. Door het wilde water in wet n’wild is het daar alleen maar erger geworden. Gelukkig is Candice net afgestudeerd als dokter, en wist mij te vertellen dat ik een microbe van het koraal had opgelopen. Dat dit niet zou overgaan zonder antibiotica. En dat ik het zo snel mogelijk moest laten verzorgen.

Ik had niet gedacht dat het zo ernstig was aangezien het maar een klein snapje was en dacht dat het wel weer zou beteren niet dus. Ze heeft dan s’avonds mijn vinger wat van de pijn verlost, door er wat in te prikken met een steriele naald.. en er stukjes koraal uitgehaald.

En idd na een pijnlijk kwartiertje aangezien het normaal onder verdoving gedaan wordt was de vinger wel een heel stuk beter. Maar de antibiotica moest ik toch nog bij de dokter gaan halen.

S’avonds wanneer Candice mij terug aan de hostel had afgezet, kreeg ik een telefoon van Henry een Duitser die op men berichtjes op de message wall had gereageerd. Hij wou samen met mij een auto huren en de omgeving wat gaan verkennen. Er waren enkele national parks in de buurt dus leek me een puik plan!

Donderdag dus eerst even naar de dokter, hij heeft dan onder verdoving nog eens wat koraal eruit gehaald, de microbe verwijderd en de antibiotica voorgeschreven. En erna ben ik met Henry op onze trip naar het Limington en springbrook national park gegaan met de gehuurde auto.

De auto koste ons 21dollar per dag, dus als we erin zouden slapen dan spaarde we onze hostel uit en hadden we de auto bij wijze van spreken gratis. Echt ideaal slaapt dit niet maarja besparen hoort bij het reizen

We hebben wel een mooie trip gehad, we hebben de Natural Bridge gezien in Springbrook. Dit is een waterval in een grot.

Waar je s’avonds als het donker is geworden kan komen glow worms kijken. Dit zijn wormen tegen de rotsen van de grot die lichtgeven.

Je ziet het op de foto niet goed maar je kan het je wel voorstellen een hele grot met overal lichtjes is best wel eens een mooi zicht. Deed een beetje aan een relax centrum denken.

We hebben ook paddestoelen gezien die licht gaven… zeer bizar

We hebben de volgende dag nog enkele mooie plaatsen bezocht, en de lokale dieren nog wat bewonderd.

In het Limington National park een waterval bezocht.

Op de terug tocht nog een mooi zicht gehad over surfers paradise.

Na terug komst in surfers paradise en de auto opnieuw binnengedaan te hebben, ben ik opnieuw naar Brisbane (een uurtje van elkaar) gereist om daar op uitnodiging van Candice een weekend gratis te logeren in de buurt van Brisbane. Deze keer de trein eens genomen dan heb ik dit vervoermiddel ook eens gebruikt in Australie :-)..

Candice heeft mij dat weekend de omgeving dan wat helpen verkennen… We hebben een dagje aan zee besteed, de glasshouse mountains gedaan…

En ons weekend afgesloten met een nacht view over Brisbane.