Stuart highway (Adelaide – Darwin)

De stuart highway loopt (+/-2800 km) door het midden van australie (http://nl.wikipedia.org/wiki/Stuart_Highway). En was weer een geweldige manier om de outback te verkennen. Dit is voor mij een belangrijk deel hoe ik mij Australie in Belgie reeds voorstelde.. Warm genoeg om over heet te kunnen spreken, rood zand en lange afstanden door het niets. Farms in de middle of nowhere groter dan vlaanderen… Australie ik ga het missen..

 

Week 23 (deel2) tot week 25 Adelaide to Alice springs

Na ons avondtuur op de paarden races van Adelaide (Adelaide Cup) lees onder South Australia Week 23, zijn we om 6u s’morgens vertrokken op een tour die ons langs de belangrijke bezichtigingen zou brengen tot Alice Springs (je weet wel de uluru als hoogte punt, zie foto in hoofding). Onze gids leek een beetje op jezus en dat is dan ook hoe we hem de hele trip mochten aanspreken.

Samen met jezus en een bus vol toeristen, zijn we dan op onze trip van 1000km door het niets vertrokken.

Na enkele uren begon je het verschil al gauw te merken in het veranderende landschap. Het werd steeds droger, warmer, platter en minder vegetatie.

Begin Stuart highway..

Verder…

In de onderste foto kan je de ”Ghan” trein zien, die door vele reizigers ook gebruikt wordt om het midden van Australie te verkennen.

Na een tijdje zijn we dan bij een zoutmeer gestopt. Deze meren vullen zich met water na het wetseizon van het noorden… Het overtollige water trekt dan langzaam naar het zuiden. Maar nu stonden deze nog droog.

Hierna was de volgende bestemming en de eindbestemming van die dag Coober Pedy.

In Coober Pedy leven de mensen onder de grond vanwege de enorme hitte. En ondergrondse huizen behouden hier hun aangename constante temperatuur. Coober Pedy is ontstaan vanwege de mijnen waar opaal ontgonnen wordt.

De weinige mensen die hier wonen leven dan ook van deze industrie.

Na de stad een beetje verkend te hebben zijn we dan aan ons avondeten begonnen en zijn we na een uitstapje naar de lokale pub in een ondergrondse hostel gaan overnachten.

In de pub kon je alweer gauw de mentaliteits verschillen merken tussen de mensen uit de steden en de mensen die hier in de outback leven… Ze leven hier echt afgezonderd van de buitenwereld en dit is te merken. Al zouden velen niet anders willen dan hier heel hun leven blijven toch vonden de jongere het vaak een moeilijk bestaan hier in de outback.

Donderdag zijn we dan in de morgend de mijnen zelf gaan bezoeken.

En zijn we zelf wat naar opaal gaan zoeken en een ondergrondse kerk bezocht.

In de namiddag hebben we dan Mount Conner bezocht wat in de buurt gelegen is van Coober Pedy. Dit was een zeer indrukwekkend landschap. Een subtiel gevoel van een rondwandeling op mars.

Op de terugweg naar Coober Pedy zag je dan de 1000de gravingen van de mijnen die als molshopen het landschap vulde.

Vrijdag zijn we dan doorgereden naar een Farm die kort bij de Uluru was gelegen en waar we van de zonsondergang op Uluru en het Kata Tjuta hadden genoten.

Na het avondeten,

aan onze gezellige hut,

sliepen we dan in ”swags” in de openlucht.

In de morgend was het dan tijd voor de Kata Tjuta te gaan bezichtigen, en de zonsopgang hierop en op de Uluru te kunnen bekijken.  Dit is een speciaal spectakel aangezien de Uluru een indrukwekkende gloed over zich heeft die met de zonsopgang/ondergang ook van kleur veranderd.

Vroeg opstaan was dus weer de boodschap. In de ochtend een gedeeltelijke wandeling rond de Uluru en in de namiddag een wandeling door de Kata Tjuta.

Na een 2de nachtje in de swags zijn we dan het 2de deel rond de Uluru gaan wandelen.

Men zegt dat de Uluru krachten uitzend voor de aboriginals… en dat ze vaak een wandeling rond de uluru deden voor hun geloof… Maar ik moet zeggen als je zo een wandeling rond de Uluru maakt je automatisch wel wat over heel wat zaken begint na te denken en tegen dat je rond bent komt er meestal een oplossing uit ook

Het was dus toch de moeite waard.

In de namiddag zijn we dan King Canyon gaan bezichtigen. Ook zeer indrukwekkend!

Op maandag zijn we dan richting het einde van onze tour gereden met bestemming Alice Springs.
Onderweg zijn we dan een wilde dromodaris tegengekomen die langs onze bus opliep en een thorny devil.

En zijn we bij een Camel farm gestopt om een tamme dingo piano te zien spelen

In Alice springs aangekomen hebben we dan een afscheidsfeesje gehouden. En was het weer tijd om mijn volgende plan uit te stippelen om van Alice Springs (midden Australie) tot Darwin te geraken waar de Aussi trip dan zou eindigen en het tijd is om naar Nieuw Zeeland te vliegen.

De volgende morgend hebben we dan in de hostel afscheid genomen van de medereizigers op de tour, en zijn we (Markus en ik) de overige hostels gaan afschuimen om iemand te vinden die de trip van Alice Springs tot Darwin (nog een 1500km door het niets) met de auto zou gaan afleggen en te zien of er nog plaats was om mee te reizen. Maar veel reizigers wagen zich blijkbaar toch niet aan deze route. Dus hebben we zelf maar de nodige papieren opgehangen om toch nog iemand te kunnen vinden die ons een lift kon geven en zijn we een tocht gaan maken met dromedarissen door de Mac donnald ranges… Dit was zeker de moeite en ondertussen konden we toch bezig al wachtend tot er een goed voorstel uit de bus kwam.

De koeien die langs ons op lopen..

Laatste groepsfoto…

En s’avonds ze eten geven…

Na deze tocht en nog geen zicht op een lift hebben we dan besloten om een gokje te wagen met het hitch hiken…

Dit hebben we een ganse dag gedaan in de blakende zonder enig succes. S’morgens eten gaan kopen om te kunnen overleven. We wilde enkel met andere touristen door trekken omdat er verhalen rondgaan dat de outback voor lifters best gevaarlijk is. En Alice springs is niet de veiligste buurt vanwege de conflicten tussen de inwijkelingen en de aboriginals… Dus vandaar toch maar besloten om het op het einde van de avond op te geven en terug te keren naar de hostel. In de hostel aangekomen hebben we dan toch nog een lift gevonden voor de volgende dag. 2 Belgen die de route van Alice naar Darwin zouden afleggen en wij konden mee…

Dus de volgende middag zijn we op ons avondtuur met Stijn en Ben naar Darwin vertrokken. Gepakt en gezakt in de auto met teweinig plaats voor 2 extra passagiers ,

Zijn we dan tot de eerste halte gekomen Barrow Creek, een roadhouse zoals je deze typisch tegenkomt in de outback.

In deze roadhouse zijn we dan tot onze grote verbazing de 3 reizigers tegengekomen die ons de vorige dag hadden zien liften en gestopt waren om te zeggen dat ze ons graag zouden meenemen maar dat er geen plaats was… Zij verschoten dus ook wel om Markus en mij hier te zien. Na een leuke babbel hebben we dan besloten om allen tesamen verder te reizen. Dus de auto waar wij een lift van hadden (Stijn (Belg), Ben (Belg), Markus (Duitser), Ik (Belg )) en de ‘van’ met de 3 andere reizigers ( Nathalia (Duitsland), Vincent (Frankrijk) en Michael (Belg)) opweg naar Darwin. Nooit zoveel belgen tegengekomen en nu in de outback zijn we plots met 4 in een groep van 7.

We zijn dan doorgereden tot de Devils Marbles (100de ronde stenen in een uitgestrekt landschap) waar we de eerste nacht overnacht hadden. Aangezien we snachts waren gearriveerd hadden we niet echt door waar we nu werkelijk waren… Maar in de ochtend bleek al gauw dat we midden in het landschap zaten waar we de ronde gesteente van de Devlils marbles rond ons zagen.

Hierna zijn we dan doorgereden tot Tenant Creek (roadhouse). Met in de voorgrond een neergestort vliegtuig… Weer een van den de vele zaken die niet worden opgekuist in de outback omdat het vaak te ver rijden is en de kost te hoog om het op te kuisen dus gebruiken ze het maar na een tijdje als tourist attractie.

Hierna was de volgende stop Daily waters waar we aan een meer zaten met overal ongewoon grote spinnen. Moeilijk te zien op de foto maar het waren heftige beestjes vaak tergrote van je hand.

Dan s’avonds een avondje doorgebracht op een farm, die ook door tours gebruikt wordt maar aangezien deze niet aanwezig waren hadden we hun faciliteiten maar even gebruikt . Na enkele dagen stofbijten en geen douche ter beschikking hebben ben je wel blij om eens een douche te kunnen nemen. Ook al is het koud water.

Op zaterdag was het dan Mataranka (Elsey N.P) waar we de warmwaterbronnen de hoofdbezienswaardigheid was.

Hier hadden we dan Marisssa leren kennen die in Mataranka woonde. Mataranka is een zeer klein dorpje (zoals de meeste die je in de outback passeerd), om dit duidelijk te maken hoe klein. Marissa gaf les in een school van 30 leerlingen. Voor de helft aboriginal voor de helft blank. Er zijn 2 klassen dus 2 leerkrachten waar zij 1 van was. En de leerlingen groep in haar klas varrieerde van 5 jaar tot 12jaar… Ze moest vooral wiskunde geven. Begin maar

Maar aangezien zij de omgeving goed kende had ze ons allen meegenomen naar een nog mooiere plaats dat tot de warmwater bronnen behoorde. En nadien had ze voor ons gekookt. Nog maar eens een bewijs van de vriendelijkheid en gastvrijheid in de outback.

Vanaf deze warmwater bronnen begint het besef bij mij ook meer en meer te komen dat mijn australie trip er bijna opzit. Bij onze start in Darwin zijn we hier ook gepasseerd maar in plaats van richting Alice hebben we op de Stuart highway toen afgeslagen richting Cairns. We naderen dus het begin en tevens het einde van de reis!

Zondag hebben we dan na weer een nachtje camperen in de bush (betekent 100de muggen en geen fasciliteiten),

doorgereden tot Katherine. Waar we dan de Katherine gorge nog eens bezocht hadden.

S’avonds in Pine Creek overnacht en op maandag de Edith falls bezocht.

Ook deze had ik met Kim, Jasmine en Toby bezocht in het begin van onze reis… Het is opmerkelijk hoe de omgeving zoveel groener is geworden na de regenval van het wetseizoen…

Dinsdag, Woensdag en donderdag was het dan Kakadu national park! Geweldig om terug te zien maar fotos heb ik hier niet meer van getrokken aangezien het terug te vinden is onder het Northern territory van het begin van mijn reis

Dit betekent dat we in Darwin aangekomen zijn en de reis dus rond is!

In Darwin heb ik dan samen met de hostel genoten van Jasmine en Kim 2 busjes gehuurd en Litchfield national park nog even bezichtigd met een dagbezoek. En verder was het voor mij vooral in de bibliotheek zaken opzoeken over Nieuw Zeeland en natuurlijk deze blog nog eens update.

Nu zit ik in een internet cafe alles in te typen en ga ik vanvond nog genieten van mijn laatste avond in Darwin nadat we vertrekken met de vlieger richting NIEUW ZEELAND! Laatste avondtuur!

Goodbye Aussi!